یخ سازها را می توان به انواع تجاری، خانگی و صنعتی دسته بندی کرد.
یخ سازها را نیز می توان بر اساس شکل یخ طبقه بندی کرد: یخ دانه ای (به شکل استوانه، مکعب، هلالی-شکل)، یخ دانه برفی، یخ پوسته پوسته، یخ بشقاب، یخ لوله ای، و یخ کروی جدید توسعه یافته.
یخ پلت بر اساس روش تولید آن طبقه‌بندی می‌شود: نوع-اسپری، نوع-جریان-و نوع غوطه‌وری{3}}.
یخ استوانه ای به طور کلی با استفاده از روش اسپری{0}}نوع تولید می شود. این روش منجر به نقطه انجماد پایین می شود که به زیر -20 درجه می رسد. سطح تماس کوچک بین سطوح استوانه ای از جمع شدن آن جلوگیری می کند و استفاده از آن را راحت می کند. تکه های یخ استوانه ای شکل سخت، سرد و شفاف هستند و برای خنک کردن ارواح مناسب هستند. سرعت ذوب کندتر از رقیق شدن جلوگیری می کند و طعم روح را حفظ می کند. نقطه ضعف یخ سازهای استوانه ای راندمان نسبتا پایین تولید یخ آنهاست. آنها به طور کلی در یخ سازهای کوچک به سبک نوار استفاده می شوند.
یخ فلیک دارای محدوده دمایی -6 درجه تا 12- درجه است که آن را برای خنک کردن پردازش های صنعتی و حمل و نقل کالاهای فاسد شدنی ایده آل می کند. یخ سازهای در مقیاس بزرگ معمولاً برای نمایش غذاهای دریایی در بخش های غذای تازه سوپرمارکت استفاده می شوند. آنها همچنین در کارخانه های سیمان، کارخانه های شیمیایی، کارخانه های فرآوری گوشت و شیلات دریایی استفاده می شوند.
روش‌های تبرید را می‌توان به این صورت دسته‌بندی کرد:-یخ‌ساز با آب و یخ‌ساز با هوا-.
